تحليل و طراحي دكل هاي انتقال نيرو با استفاده از نظريه قابليت اعتماد

 


 


در حال حاضر، باگذاري دكل هاي انتقال نير در ايران با استفاده از آئين نامه بارگذاري مشانير كه در سال (1377) چاپ و منتشر شده است انجام گرفته وطراحي آنها با توجه به ضوابط و شرايط آئين نامه ASCE52 صورت مي پذيرد. در آئين نامه بارگذاري فوق الذكر با متغيرهاي تصادفي بارگذاري دكل ها همچون بيشترين ضخامت يخ ساليانه، بيشترين ضخامت ماهيانه آن و يا بيشتي سرعت ساليانه باد و يا سرعت ماهيانه آن بصورت مقادير قطعي و يقين انديشانه برخورد مي شودو ضرايب ايمني جزئي بدون توجه به عدم قطعيت هاي موجود براي هر جزء بر تعيين مي گردد. در اين مقاله ابتدا با تصادفي انگاشتن پارامترهاي بار و مقاومت، قابليت اعتماد اعضاي دكل هاي 230Kv، در چهار شهر انتخابي (بندر عباس، يزد، تهران و شهركرد) كه بر اساس آئين نامه مشانير طراحي شده، در دو حالت حدي فشار (كمانش) و كشش مورد ارزيابي قرار گرفته اند. در قدم بعد، با استفاده از نتايج حاصله، شاخص قابليت اعتماد هدف (Target Reliability Index) در دو حالت حدي فوق الذكر تعيين شده است. سپس با استفاده از روشهاي كاليبراسيون موجود در ايمني سازه ها ضرايب افزايش بار و كاهش مقاومت جديد بنحوي محاسبه و انتخاب شده اند تا شاخصهاي قابليت اعتماد اعضاي جديد تا حد امكان به شاخص هاي قابليت اعتماد هدف انتخابي نزديك بوده و به اين ترتيب اعضايي با ايمني يكنواخت طراحي شوند. در نهايت همانطور كه در نتايج ملاحظه خواهيد نمود، با استفاده از ضرايب ايمني جديد علاوه بر ايجاد يكنواختي در ايمني اعضا طراحي شده مي توان به ميزان قابل توجهي از وزن دكل ها كاست و آنها را اقتصادي و واقع بينانه تر طراحي نمود.

نويسند‌گان:

[ وحيدرضا كلات جاري ] - استاديار بخش عمران، دانشكده فني و مهندسي، دانشگاه صنعتي شاهرود
[ احمد ميرشريفي ] - كارشناس ارشد سازه، دانشگاه صنعتي شاهرود، دانشكده عمران