تاثیر منطقه تحت تاثیر حرارت بر کیفیت و مقاومت جوش

انتقال حرارت از حوضچه مذاب به فلز مبنا،یکی از مهمترین مراحل فرآیند سرد شدن وانجماد میباشد . در این مرحله با انتقال حرارت به فلز مبنای مجاور منطقه ذوب شده توسط فرآیند جوشکاری چند واکنش متالورژی بوقوع میپیوندد که بر خواص مکانیکی اتصال جوش تاثیر میگذارد .بدین شکل که باعث کاهش مقاومت کششی و ضربه ای آن میشود وسختی آنرا زیاد میکند و یا ترک تشکیل میگردد.


فولادهای ساختمانی در این منطقه تمایل به سخت شدن دارند.میزان سخت شدن در درجه اول به ترکیب شیمیایی فولاد بستگی دارد این فولادها تعدادی عناصر آلیاژی دارند .نگرانی عمده از سخت شدن این منطقه تشکیل ترک است که به شکل کاملا موثر مقاومت اتصال را کاهش میدهد که برای مثال وجود هیدروژن به صورت محلول در فولاد در طول مرز ذوب در صورتی که سختی از مرز مشخصی عبور کند باعث ایجاد ترک خواهد شد . که در اینصورت برای جوشکاری چنین فولادهایی دستور العملهای خاصی مورد نیاز است تا سرعت سرد شدن را کاهش داده همچنین درصد هیدروژن را به حداقل ممکن برسانیم .


هیدروژن از راههای زیادی مانند روپوش الکترودها،رطوبت موجود در هوا و یا گازهای محافظ ، چربی سیمهای جوش و خود فلز مبنا به حوضچه جوش وارد میشود. هیدروژن وارد شده در فلز مذاب حل شده و به داخل فلز مبنا هدایت گردیده ودر منطقه تحت تاثیر متمرکز میگردد.پیش گرم کردن فلز مبنا یکی از راههایی است که علاوه برپایین آوردن سرعت سرد شدن ،هیدروژن را در ناحیه وسیعی پراکنده و متمرکز شدن آنرا کاهش میدهند.

http://www.personageco.com   :منبع